
«مربی متکی بر روش خاص یا تکرار تمرینات نیست٬ بلکه بر عکس٬ او یکایک شاگردانش را مورد بررسی قرار می دهد و شور و هیجان خودیابی را چه از درون و چه از برون در آنان بیدار می کند٬ تا جایی که نهایتا" فرد با وجود خود هماهنگ و تکمیل می گردد. چنین روش تدریسی که در واقع اصلا" تدریس نیست٬ مستلزم داشتن روحی انعطاف پذیر و حساس است که این روزها خیلی دشوار پیدا می شود.
حتی پیدا کردن شاگردان جدی و مشتاق نیز به همان اندازه سخت است. خیلی از آنان فقط برای مدت ۵ دقیقه اشتیاق یادگیری دارند٬ خیلی ها با افکار پلید به آموختن کونگ فو مشغول می شوند و متاسقانه اکثر آنها هنرجویان درجه دویی هستند که از خود هنری ندارند و اساسا" از عمل دیگران تقلید می کنند.»
برگرفته از یادداشت های شخصی بروس لی در کتاب "بروس لی مردی که فقط من شناختم" نوشته: لیندا لی کدول

